Majdanek. 15 I – 17 V 43 r. Dziennik

Dziennik szesnastoletniej Jadwigi Ankiewicz jest jedynym zachowanym tak obszernym oryginalnym świadectwem napisanym w całości w niemieckim obozie koncentracyjnym na Majdanku. Autorka była więziona w obozie od stycznia do maja 1943 roku i przez ten czas zapisywała w zeszycie swoje obserwacje i przemyślenia, narażając się na śmiertelne niebezpieczeństwo, ponieważ za posiadanie kartki papieru czy ołówka groziły więźniom surowe kary. Choć inni osadzeni również sporządzali notatki, żaden podobny dokument powstały w całości w obozie nie przetrwał do naszych czasów.

Publikacja zawiera reprint dziennika oraz transkrypcję tekstu, ustaloną na nowo na podstawie rękopisu przechowywanego w Państwowym Muzeum na Majdanku. Zapiski poprzedza szkic biograficzny przedstawiający autorkę i jej najbliższych, przygotowany z wykorzystaniem nowych informacji uzyskanych od rodziny siostry Jadwigi Ankiewicz. Obszerne omówienie historyczne przybliża losy dziewczyny i jej rodziny, a nota edytorska wyjaśnia, jak powstawało to wydanie i jakie zasady przyjęto przy opracowaniu tekstu.

Książkę uzupełnia bogaty, wcześniej niepublikowany materiał ikonograficzny oraz podobizna rękopisu. Wydanie ukazało się jako odrębna publikacja w starannym opracowaniu edytorskim i graficznym, przygotowanym przez muzeum.

Jadwiga Ankiewicz nie doczekała końca wojny. Zginęła zastrzelona przez Niemców na jednej z warszawskich ulic 30 stycznia 1944 roku, w niewyjaśnionych okolicznościach, mając niewiele ponad siedemnaście lat.