Letril – historie pacjentów onkologicznych

„Letril – historie pacjentów onkologicznych” to książka amerykańskiego lekarza Johna A. Richardsona i pielęgniarki Patricii Irving Griffin, wydana po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych XX wieku. Zawiera opisy przypadków osób z chorobą nowotworową, którym w prywatnej klinice Richardsona podawano letril, czyli preparat oparty na amigdalinie, nazywany przez zwolenników witaminą B17. Autorzy uważają te historie za dowód skuteczności metody i podkreślają, że opierają je na dokumentacji medycznej.

Drugim wątkiem jest spór Richardsona z władzami i środowiskiem lekarskim, w tym postępowania prowadzone przeciwko niemu za stosowanie niedopuszczonego środka. Książka przedstawia ten konflikt wyłącznie z perspektywy autora.

Czytelnik powinien wiedzieć, że tezy publikacji są sprzeczne z aktualną wiedzą medyczną. Amigdalina nie jest witaminą, a badania kliniczne i przeglądy systematyczne nie potwierdziły jej działania przeciwnowotworowego. Jej przyjmowanie wiąże się z ryzykiem zatrucia cyjankiem, a rezygnacja z leczenia onkologicznego na rzecz takich preparatów zagraża życiu. Pozycja ma wartość głównie jako dokument historii medycyny alternatywnej i nie może zastępować konsultacji z lekarzem onkologiem.