Leonie i Alexander

„Leonie i Alexander” Anny Sakowicz to pierwsza część dylogii „Dom dusz”, powieści inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami. Autorka opowiada o skomplikowanej miłości, poczuciu winy, pamięci i nieuchronnych rozliczeniach, a także o duchach przodków, które – jak sugeruje tytuł cyklu – pozostały uwięzione w zakamarkach pewnej kamienicy.

Akcja rozgrywa się w Stargardzie w latach trzydziestych XX wieku, w cieniu wielkiej historii. Na pierwszym planie znajdują się zwyczajni ludzie zmagający się z codziennością: Urszula, która opiekuje się chorym chłopcem, Leonie, spragniona namiętności, Emma, próbująca wyrwać się z narzuconych schematów, oraz muzyk jazzowy starający się zrobić karierę.

Pewnego dnia w piwnicy teatru dochodzi do masakry, która na zawsze naznacza Alexandra i Hansa – zarazem świadków i ofiary tamtych wydarzeń. Gdy jeden ze sprawców, Walter Murtke, wychodzi na wolność, rozpoczyna się łańcuch zemsty, który obejmuje coraz więcej osób.

Hans pogrąża się w uzależnieniu i samotności, a Alexander wikła się w kolejne romanse. Ich miasto, pełne napięć i tajemnic, staje się milczącym świadkiem upadku bohaterów i ich walki o przetrwanie. Losy postaci splatają się z rzeczywistymi wydarzeniami, które na zawsze zmieniły Stargard i jego mieszkańców w przededniu drugiej wojny światowej.

Kamienica, w której toczy się znaczna część akcji, łączy losy wszystkich bohaterów i staje się miejscem, w którym przeszłość nie chce odejść. Autorka zestawia prywatne dramaty z coraz bardziej niespokojną atmosferą epoki, pokazując, jak wielka polityka wkracza w życie zwykłych ludzi i zmienia ich wybory.

Wątek masakry i późniejszej zemsty nadaje opowieści napięcie, a jednocześnie pozwala autorce przyjrzeć się temu, jak trauma i poczucie winy wpływają na życie ludzi przez długie lata. Równolegle rozwijają się historie kobiet, które próbują odnaleźć własne miejsce w świecie rządzonym przez obyczajowe i społeczne ograniczenia swojej epoki.

Powieść łączy elementy prozy historycznej i obyczajowej z wątkiem niesamowitym. Bohaterowie nie są jednoznaczni – mają w sobie zarówno dobro, jak i okrucieństwo, a ich decyzje niosą poważne i często nieodwracalne konsekwencje. To propozycja dla czytelników zainteresowanych historią Pomorza oraz wielowątkowymi powieściami osadzonymi w realiach dwudziestolecia międzywojennego.