Legendy warszawskie

„Legendy warszawskie” to zbiór dawnych podań związanych ze stolicą, które Artur Oppman, piszący pod pseudonimem Or-Ot, opracował literacko na podstawie ludowych opowieści o mieście. Książka po raz pierwszy ukazała się w 1925 roku i od tego czasu była wielokrotnie wznawiana.

W zbiorze znalazły się między innymi opowieści o warszawskiej Syrence, o bazyliszku, o Złotej Kaczce, o Warsie i Sawie oraz o figurze Chrystusa na Krakowskim Przedmieściu, a wśród postaci warszawskich legend pojawia się także Biała Dama.

W legendzie o Syrenie dwaj rybacy słyszą wiosną śpiew tajemniczej istoty i za radą pustelnika chwytają ją, by oddać księciu czerskiemu. Pilnujący jej młody pasterz, urzeczony jej pięknem i pieśnią, uwalnia ją i odprowadza do Wisły. Syrena obiecuje w zamian strzec osady i dodawać jej otuchy w trudnych czasach. Na miejscu tej wioski wyrasta później Warszawa, która przyjmuje Syrenę za swój symbol.