Łany muśnięte wiatrem. Saga łowicka. Tom 3

Trzeci tom „Sagi łowickiej” przenosi czytelnika na początek XVIII wieku. Cykl rozpoczął się w drugiej połowie XVII stulecia na Ziemi Łowickiej i od pierwszej części śledzi losy dwóch powiązanych ze sobą rodzin, żyjących w społeczności o surowej hierarchii i twardych regułach. Kolejne tomy odsłaniają rodzinne tajemnice i pokazują, jak doświadczenia jednego pokolenia wpływają na następne.

Nowy wiek nie przynosi regionowi spokoju. Przez Ziemię Łowicką przechodzą obce wojska, a w kraju toczy się walka o polski tron. Mieszkańcy wsi muszą stawiać czoła nie tylko najeźdźcom, lecz także siłom przyrody. Podczas jednej z gwałtownych wichur Jan zostaje ranny, a Kostek ginie. W Łowiczu, po długiej chorobie, umiera Franciszek.

Szymon bierze ślub z Ewą tuż przed przyjściem na świat ich dziecka. Związek od początku układa się źle i nie poprawiają go narodziny kolejnych dzieci. Szymon nadużywa alkoholu i niemal cały wolny czas spędza w karczmie. Sytuacja rodziny zmienia się całkowicie, gdy mężczyzna tragicznie ginie. Starsze rodzeństwo, Grześ i Małgosia, zostaje pod opieką dziadków, natomiast Ewa ponownie wychodzi za mąż i zabiera ze sobą najmłodszego syna, Olesia. Gdy Ewa umiera, chłopiec wraca do rodziny Musiałów.

Powieść łączy wątki obyczajowe z tłem historycznym epoki. Opowiada o sile kobiet, o milczeniu, które w rodzinach potrafi zarówno chronić, jak i ranić, oraz o odwadze rodzącej się z bólu i straty.