Kurierka z Tatr

„Kurierka z Tatr” to powieść poświęcona Helenie Marusarzównie – młodej góralce z Zakopanego, utalentowanej narciarce, mistrzyni Polski w konkurencjach alpejskich i siostrze znanego skoczka Stanisława Marusarza. Autorka przedstawia losy bohaterki w czasie drugiej wojny światowej, a zarazem przywołuje obraz Zakopanego z okresu międzywojennego, w którym Helena dorastała i rozwijała swoją sportową karierę.

Akcja rozpoczyna się jesienią 1939 roku, kiedy wojna dociera do Zakopanego. Nad tatrzańskimi dolinami pojawia się niemiecki samolot, na Krupówkach zostają wywieszone flagi ze swastyką, a z gór schodzą ostatni turyści. Pierwszy śnieg, który dawniej oznaczał dla Heleny początek sezonu treningowego, przestaje mieć dla niej takie znaczenie, ponieważ góry stają się miejscem walki z okupantem.

Bohaterka decyduje się na niebezpieczną działalność konspiracyjną. Jako kurierka tatrzańska przeprowadza ludzi przez góry i przenosi pieniądze, broń oraz dokumenty, każdego dnia narażając własne życie. W domu czeka na nią matka, która z niepokojem wypatruje jej powrotu. Powieść pokazuje Helenę nie tylko jako kurierkę Polskiego Państwa Podziemnego i więźniarkę, lecz także jako córkę, siostrę i przyjaciółkę, której młode życie zostało gwałtownie przerwane przez wojnę.

Jako ogólny kontekst historyczny warto dodać, że Helena Marusarzówna urodziła się w 1918 roku w Zakopanem i zdobyła kilka tytułów mistrzyni Polski. W czasie okupacji działała jako kurierka na trasie prowadzącej przez granicę w kierunku Budapesztu. W marcu 1940 roku została zatrzymana, a następnie była przetrzymywana w kolejnych więzieniach, między innymi w Tarnowie i w krakowskim więzieniu przy Montelupich. Zginęła w 1941 roku w wieku dwudziestu trzech lat.