Kulturysta

Młody zawodnik kulturystyki widzi w swoim ciele projekt, który można stale udoskonalać. Ćwiczy, eksperymentuje i podporządkowuje kolejne decyzje jednemu celowi: chce osiągnąć formę, której nie sposób zignorować. Podziwia idoli, choć wielu z nich umarło przedwcześnie, i wierzy, że własne predyspozycje pozwolą mu pójść jeszcze dalej. W pogoni za wynikiem coraz mniej miejsca zostaje na życie poza sportem.

Rozrost mięśni nie jest dla bohatera tylko kwestią rywalizacji. Pragnie również spojrzeń innych ludzi, potwierdzenia, że wysiłek i ryzyko mają sens. Im bardziej szokująco wygląda, tym mocniej jego wyobrażenie o sukcesie zależy od reakcji otoczenia. Gdy w końcu osiąga najlepszą, zdumiewającą formę, spotyka go odmowa uwagi, na którą tak długo pracował. To pęknięcie między własnym ideałem a obojętnością świata staje się jednym z najważniejszych napięć powieści.

„Kulturysta” Łukasza Krukowskiego opowiada o metodycznie zaplanowanym przekraczaniu ograniczeń ciała i o obsesji, która potrafi nadać codzienności bezwzględny rytm. Pytania o cenę fizycznej przemiany łączą się tu z pytaniami o widzialność, ambicję i nadmiar. Nie jest to poradnik treningowy ani historia prostego zwycięstwa, lecz powieść o człowieku, dla którego rezultat stopniowo staje się ważniejszy od wszystkiego innego.