Kultura i tożsamość. Studium dystansu międzypokoleniowego

„Kultura i tożsamość. Studium dystansu międzypokoleniowego” to klasyczna praca amerykańskiej antropolożki Margaret Mead, wydana w oryginale w 1970 roku. Autorka zdobyła rozgłos badaniami terenowymi na Samoa, Nowej Gwinei i Bali, a w swojej pracy konsekwentnie zajmowała się kulturą, tożsamością i zmianą społeczną.

W tej niewielkiej książce Mead analizuje relacje między pokoleniami. Wyróżnia trzy typy kultur: postfiguratywne, w których dzieci uczą się przede wszystkim od starszych, kofiguratywne, gdzie wzorem stają się rówieśnicy, oraz prefiguratywne, w których dorośli zaczynają uczyć się od młodych. Na tej podstawie opisuje, co zmienia się w wychowaniu, gdy rozwój społeczno-gospodarczy gwałtownie przyspiesza, a systemy polityczne tracą stabilność.

Autorka pyta o rolę grup rówieśniczych, o możliwość odejścia od szkolnej rutyny i o wpływ mediów elektronicznych na młodzież. Pisząc pod koniec lat sześćdziesiątych, miała na myśli telewizję, jednak jej uwagi o kulturze obrazu często odnosi się dziś do epoki internetu.

Praca należy do kanonu nauk społecznych i jest przywoływana w socjologii, pedagogice i kulturoznawstwie. Polskie wydanie w serii „Meandry kultury” zawiera przekład Jacka Hołówki.

Książka jest adresowana do studentów i badaczy nauk społecznych, pedagogów oraz czytelników zainteresowanych przyczynami nieporozumień między rodzicami a dziećmi.