Kuchnia

„Kuchnia” to debiutancka książka japońskiej pisarki Banany Yoshimoto, wydana po raz pierwszy w Japonii w 1988 roku, która przyniosła autorce dużą popularność w ojczyźnie. Tom składa się z dwóch utworów: tytułowej opowieści oraz drugiej, krótszej noweli. Obie łączy temat nagłej utraty bliskiej osoby i powolnego powrotu do codzienności.

Bohaterką pierwszej historii jest Mikage Sakurai, młoda kobieta wychowana przez babcię, która była jej ostatnią krewną. Po jej śmierci Mikage zostaje sama i najlepiej czuje się w kuchni – zwykłe kuchenne czynności przywracają jej poczucie porządku, a szum lodówki pomaga zasnąć. Pomoc przychodzi ze strony Yuichiego Tanabe, chłopaka pracującego w kwiaciarni i znajomego babci. Yuichi proponuje, by zamieszkała z nim i jego matką Eriko, transpłciową kobietą prowadzącą nocny klub. Mikage przez kilka miesięcy staje się niemal członkiem tej rodziny, a później wyprowadza się i podejmuje pracę jako asystentka nauczycielki gotowania. Gotowanie i wspólne posiłki są w tej historii sposobem okazywania troski oraz radzenia sobie ze stratą.

Narratorką drugiego utworu jest Satsuki, której chłopak Hitoshi zginął w wypadku. Dziewczyna nie może spać i wychodzi nocą z domu. Zbliża się do Hiiragiego, brata Hitoshiego, który w tym samym wypadku stracił swoją dziewczynę. Podczas jednej z nocnych wypraw Satsuki spotyka na moście nieznajomą o imieniu Urara. Kobieta, sama doświadczona stratą, opowiada jej o niezwykłym zjawisku, które ma przynieść ulgę w żałobie.

Obie opowieści pokazują żałobę z perspektywy młodych ludzi, a także więzi tworzące się między osobami, które przeżyły podobną stratę. Ważne miejsce zajmuje w nich pytanie o to, czym jest rodzina, gdy tworzą ją ludzie niespokrewnieni, oraz jak wygląda codzienność po śmierci kogoś bliskiego. Tłem obu historii jest Tokio i jego nocne pejzaże.