Księżniczka Bari

Bohaterka powieści Hwang Sok-yonga przychodzi na świat w ponurym mieście w Korei Północnej jako siódma córka w rodzinie, która z utęsknieniem czekała na syna. Rozczarowani rodzice porzucają noworodka tuż po porodzie, lecz dziewczynkę ratuje babcia. To ona nadaje wnuczce imię Bari, nawiązujące do dawnej koreańskiej legendy o odrzuconej księżniczce, która wyrusza na kraniec świata po eliksir przynoszący spokój duszom zmarłych. Od babci Bari dziedziczy także niezwykły dar: potrafi wyczuwać cudzy ból, lęki i koszmary, a z czasem uczy się je łagodzić.

Dorastanie bohaterki przypada na lata dziewięćdziesiąte XX wieku, gdy Koreę Północną dotyka klęska głodu. Uciekając przed głodem i śmiercią, młoda Bari przedostaje się do Chin, gdzie znajduje jedynie tymczasowe schronienie. Następnie wyrusza w długą i wyczerpującą podróż przez ocean, ukryta w ładowni statku towarowego. Ta przeprawa kończy się w Londynie, wielokulturowym mieście, w którym dziewczyna musi zbudować życie od nowa, z dala od rodziny i bez żadnego oparcia.

W Londynie Bari zamieszkuje wśród nielegalnych imigrantów i podejmuje pracę jako masażystka. Łagodząc fizyczne dolegliwości klientów, odkrywa, że dzięki zdolnościom przejętym od babci może przynosić ulgę także w cierpieniu duchowym. Samotna w obcym kraju, styka się z narastającą przemocą i wrogością wobec przybyszów, ale znajduje również miłość w nieoczekiwanych miejscach i odzyskuje nadzieję. Jednocześnie spada na nią seria nieszczęść, które doprowadzają ją na skraj psychicznej wytrzymałości i zmuszają do walki o wolę dalszego życia. Praca z ciałem staje się dla niej sposobem kontaktu z ludźmi, których cierpienie potrafi odczytać tak, jak niegdyś uczyła ją tego babcia.

Powieść jest współczesnym odczytaniem mitu głęboko zakorzenionego w koreańskiej tradycji, opowiadającego o dziewczynie wędrującej między światem żywych i światem umarłych w poszukiwaniu życiodajnej wody. Autor przenosi tę opowieść w realia naszych czasów i splata szarą codzienność miast oraz slumsów z elementami baśniowymi i magicznymi. Obok realistycznie przedstawionych doświadczeń migrantki pojawiają się w niej duchy, klątwy i pieśni zmarłych, a sama wędrówka Bari zyskuje wymiar zarówno dosłowny, jak i symboliczny.

Hwang Sok-yong pisze o rozpaczy, wojnie i terrorze, które dotykają ludzi nie tylko na Półwyspie Koreańskim, lecz także w innych częściach świata, i oddaje głos osobom wykluczonym. Na tle losów bohaterki pojawiają się obozy pracy, handel ludźmi i terroryzm. Książka porusza trzy splecione ze sobą tematy. Pierwszym jest odrzucenie przez patriarchalną rodzinę, w której krzywda wyrządzana stale i na różne sposoby pozostaje nieuświadomiona. Drugim jest wymuszona wędrówka, będąca zarazem ucieczką przed przemocą i poszukiwaniem lepszego życia. Trzecim jest leczenie ran zadanych dawno temu i przekazywanych z pokolenia na pokolenie, a więc potrzeba przerwania łańcucha cierpienia, by świat mógł stać się bardziej gościnny dla przybyszów.