Książka, której nigdy nie przeczytasz

Proza Wiktora Orła o młodym człowieku rozdartym między tęsknotą za normalnością a literackimi ambicjami i dążeniem do doskonałości. Bohater na każdym kroku znajduje dowody na to, że świat jest urządzony absurdalnie, a jego codzienność wypełnia autodestrukcyjna monotonia, w której ważną rolę odgrywają alkohol i substancje odurzające.

Z czasem granica między fikcją a prawdą zaczyna się zacierać, a nagła zmiana w postrzeganiu rzeczywistości zmusza narratora do namysłu nad sobą. Krótka, dynamicznie napisana książka dotyka poczucia beznadziei, obsesji, apatii, niezrozumienia i intelektualnego wypalenia, a także potrzeby dotarcia do prawdy o sobie.

Tekst jest przewrotny i miejscami zabawny, a zarazem smutny i mocny w wymowie. Autor pisze językiem bezpośrednim, nierzadko dosadnym, rezygnując z ozdobników obliczonych na wzruszenie czytelnika. Książka nie stroni od wulgaryzmów i trudnych tematów, dlatego przeznaczona jest dla dorosłych odbiorców.