Kronika Jana z Czarnkowa

Kronika Jana z Czarnkowa to jedno z ważnych świadectw życia politycznego Polski drugiej połowy XIV wieku. Jej zasadnicza część dotyczy wydarzeń od śmierci Kazimierza Wielkiego w 1370 roku do 1384 roku, a więc okresu zmian na tronie i sporów o władzę. Autor, duchowny związany z kancelarią królewską i uczestnik ówczesnych wydarzeń, opisuje ludzi oraz decyzje, które kształtowały sytuację w królestwie.

Relacja nie ma tonu bezstronnego wykazu faktów. Jan z Czarnkowa przedstawia konflikty z własnej perspektywy, ocenia postępowanie możnych i potrafi pisać o przeciwnikach z ironią. Obok spraw państwowych zachowuje szczegóły obyczajowe, sceny z życia dworu i epizody pokazujące napięcia między osobami oraz stronnictwami. Ta mieszanka kronikarskiego zapisu i osobistego zaangażowania pomaga zrozumieć nie tylko przebieg wydarzeń, lecz także sposób, w jaki jeden z ich świadków je interpretował.

Polski przekład Józefa Żerbiłły udostępnia czytelnikowi łaciński tekst dzieła. Książka może zainteresować osoby poznające średniowieczne dzieje Polski oraz czytelników dawnych źródeł, którzy chcą zestawić opis faktów z głosem uczestnika politycznych sporów.