Kot na nowy początek

„Kot na nowy początek” to kolejna część serii japońskiej pisarki Shō Ishidy o niezwykłej poradni Kokoro, w której zamiast leków przepisuje się pacjentom koty. Książka należy do popularnego nurtu literatury kojącej, określanej jako comfort read: składa się z powiązanych ze sobą opowieści o ludziach w kryzysie, którym kontakt ze zwierzęciem pomaga spojrzeć na własne życie z innej strony.

Poradnia mieści się w starej kamienicy w Kioto, w plątaninie uliczek, których nazwy powtarza się jak zaklęcie wskazujące drogę. Niełatwo do niej trafić, a jednak ci, którzy naprawdę potrzebują pomocy, w końcu ją znajdują. Na miejscu przyjmuje ich dwójka ekscentrycznych specjalistów: doktor Nike oraz jego kapryśna asystentka, pani Chitose, która na polecenie lekarza przynosi z zaplecza transporter z kotem. Pacjent dostaje zwierzę na określony czas, wraz z krótką instrukcją opieki, i wraca do domu nie do końca pewny, co właściwie mu zalecono.

W tym tomie do gabinetu trafia kilka osób z różnymi kłopotami. Kaito nie potrafi oderwać się od ekranu telefonu, więc pod jego opiekę trafia leniwa Anzu, która skutecznie odciąga go od wirtualnego świata. Nagisa, skupiona na idealnym wyglądzie, dostaje kota, który do najpiękniejszych nie należy, i musi się z tym pogodzić. Satsuki pomaga w kocim schronisku, a nieufna Nini sprawia, że kobieta wreszcie mierzy się ze sprawą odkładaną od lat. Najtrudniejszą lekcję odbierają doświadczona przez los Ao i jej siostra pogrążona w kryzysie: uczą się, że czasem trzeba przestać się kulić i zacząć się bronić.

Poszczególne historie dotykają problemów dobrze znanych współczesnym czytelnikom: uzależnienia od technologii, kompleksów związanych z wyglądem, żałoby, przemocy psychicznej w pracy i rodzinnych napięć. Autorka nie proponuje cudownych rozwiązań. Koty niczego nie naprawiają za ludzi, lecz swoją obecnością, potrzebami i charakterem zmuszają opiekunów do zmiany codziennych przyzwyczajeń, a w konsekwencji do zmiany sposobu myślenia.

Równolegle rozwija się wątek łączący całą serię. Kolejne rozdziały odsłaniają następne tajemnice poradni i jej gospodarzy, wyjaśniając po trosze, kim są doktor Nike i pani Chitose oraz dlaczego ich gabinet pojawia się tylko przed wybranymi. Przesłanie tomu dotyczy wspomnień: te bolesne bywają ciężarem, ale mogą też dać siłę, by zacząć od nowa.

Książka jest napisana prostym, ciepłym językiem, z łagodnym humorem i z uwagą dla kocich zachowań, które miłośnicy tych zwierząt łatwo rozpoznają. Poszczególne opowieści są krótkie i zamknięte, więc można je czytać osobno, choć znajomość wcześniejszych części pozwala lepiej zrozumieć wątek samej poradni. W tle pojawia się japońska codzienność: praca, relacje rodzinne i miejskie zaułki Kioto.

Przekładu z języka japońskiego dokonała Aleksandra Woźniak-Marchewka. Tom jest przeznaczony dla dorosłych i starszej młodzieży, zwłaszcza dla osób, które szukają spokojnej, podnoszącej na duchu lektury.