Kamienica przy Kruczej

Krucza 46 w Warszawie to adres, od którego zaczyna się każda z historii opowiedzianych w tej książce. Maria Ulatowska śledzi losy mieszkańców jednej kamienicy od roku 1937 do końca XX wieku, pokazując zwykłych ludzi na tle czasów, w których przyszło im żyć.

Głównymi bohaterami są Tosia i Piotr. Wiele ich dzieli, ale łączy wspólny adres, który na zawsze zostaje w ich pamięci. Razem z sąsiadami przechodzą przez wojnę, okupację, powstanie warszawskie, trudne lata powojenne i kolejne dziejowe zwroty, starając się nie poddać okrucieństwu i szarości codzienności.

Powieść opowiada o miłości, trudnych wyborach, rozstaniach, walce o przetrwanie i o zachowanie własnej tożsamości. Bohaterowie szukają szczęścia mimo przeciwności, a narrację cechuje wyraźny optymizm: przekonanie, że nawet w najgorszych okolicznościach coś może się udać, czasem ponad wszelkie oczekiwania.

Kolejne rozdziały przenoszą czytelnika przez dekady, pokazując, jak zmieniają się lokatorzy, ich mieszkania i sama ulica, odbudowywana po zniszczeniach i przekształcana w latach PRL.

Autorka łączy sagę obyczajową z obrazem przemian Warszawy w XX wieku. Kamienica staje się miniaturą miasta, a jej lokatorzy reprezentują różne postawy i doświadczenia kilku pokoleń.

Wydanie z dużą, czytelną czcionką jest przeznaczone dla osób starszych, słabowidzących i wszystkich, którym wygodniej czyta się tekst o powiększonym stopniu pisma.