Jakby MNIE nie było

Powieść przedstawia historię dwóch pokoleń naznaczonych funkcjonowaniem w opresyjnej rodzinie. W centrum znajduje się doświadczenie dziecka, które dorasta bez poczucia własnej wartości i bezpieczeństwa. Obraz dziewczynki malującej czekoladą na lustrze marzenie o tym, by być ładną, skupia jej potrzebę akceptacji oraz sposób, w jaki domowe relacje wpływają na postrzeganie samej siebie.

Trauma nie kończy się wraz z dzieciństwem. Przeniesiona w dorosłe życie oddziałuje na wybory, bliskość i reakcje bohaterów, nawet gdy źródło ich lęku pozostaje przemilczane. Druga linia opowieści dotyczy młodych ludzi przeżywających radości, konflikty i dylematy uczuciowe. Ich relacje rozwijają się pod ciężarem wcześniejszych doświadczeń, których nie zawsze są świadomi.

Obie perspektywy łączy rodzinna tajemnica. Stopniowo ujawniane informacje pozwalają zrozumieć zachowania postaci i zależności między pokoleniami. Powieść pokazuje, jak milczenie chroniące pozory może przedłużać krzywdę, a także jak trudno budować własną tożsamość, gdy obraz siebie został ukształtowany przez cudze oczekiwania i odrzucenie.

Historia skupia się na psychologicznych konsekwencjach przemocy emocjonalnej, potrzebie zauważenia dziecka i próbach tworzenia zdrowszych więzi. Nie sprowadza bohaterów wyłącznie do doznanych krzywd: przedstawia ich codzienne wybory, miłość, błędy i wysiłek potrzebny, by nazwać przeszłość oraz przestać przekazywać jej skutki dalej.