Ja, która nie poznałam mężczyzn

Bezimienna dziewczyna spędza całe swoje dotychczasowe życie w podziemnym więzieniu razem z trzydziestoma dziewięcioma innymi kobietami. Pilnują ich uzbrojeni strażnicy, którzy nigdy nie odzywają się do nich ani słowem. Więźniarki nie wiedzą, jak się tam znalazły, nie potrafią mierzyć upływu czasu i tylko mgliście pamiętają wcześniejsze życie. Bohaterka, najmłodsza z nich, nie zna świata na zewnątrz – wyobraża go sobie wyłącznie na podstawie opowieści współtowarzyszek.

Pewnego dnia rozlega się alarm, a nadzorcy znikają. Dziewczyna musi wymyślić siebie na nowo w obliczu wolności pełnej niepewności i niebezpieczeństw. Czym jednak jest ta wolność i skąd wziął się dystopijny świat, w którym przyszło jej żyć?

Powieść belgijskiej pisarki Jacqueline Harpman, opublikowana po raz pierwszy w 1995 roku, to opowieść o samotności, kobiecej przyjaźni i świecie bez mężczyzn.