Ja, Gombrowicz

Komiksowa opowieść o życiu Witolda Gombrowicza, stworzona przez Andrzeja Wolskiego (scenariusz) i Jacka Woźniaka (rysunki) we współpracy z Ritą Gombrowicz, wdową po pisarzu. Autorzy podkreślają, że nie jest to klasyczna biografia, lecz „opowieść wyśniona” o człowieku, który był wielkim pisarzem.

Gombrowicz jawi się tu jako postać genialna, irytująca, błyskotliwa i bezkompromisowa. Uwielbiał prowokować, z każdego spotkania potrafił zrobić spektakl i głośno mówił rzeczy, o których inni bali się nawet pomyśleć. Żył tak, jak pisał – przekornie i na własnych zasadach, walcząc piórem i całym swoim życiem z duchem powagi, który – jego zdaniem – przytłaczał świat.

Rita Gombrowicz od dawna marzyła o komiksowej wersji życia męża, opowieści o pisarzu, który potrafił tchnąć w banalną codzienność artystyczną fascynację. Projekt zrodził się z jej przyjaźni z Wolskim i Woźniakiem oraz ze wspólnej miłości do twórczości Gombrowicza, a na realizację czekał wiele lat.

Witold Gombrowicz (1904–1969) był autorem m.in. „Ferdydurke”, „Trans-Atlantyku”, „Pornografii”, „Kosmosu” oraz „Dziennika”, jednego z najważniejszych dzieł polskiej literatury XX wieku. W 1939 roku wyjechał do Argentyny, gdzie spędził ponad dwadzieścia lat. Później mieszkał w Berlinie, a ostatnie lata życia spędził we francuskim Vence, gdzie poznał Ritę Labrosse, swoją sekretarkę, a następnie żonę. Jego twórczość, przetłumaczona na kilkadziesiąt języków, zyskała międzynarodowe uznanie.

Gombrowicz urodził się w Małoszycach, a debiutował w 1933 roku zbiorem opowiadań „Pamiętnik z okresu dojrzewania”. Do Buenos Aires przypłynął w sierpniu 1939 roku w dziewiczym rejsie transatlantyku „Chrobry” i po wybuchu wojny postanowił zostać w Argentynie. Przez lata żył tam w niełatwych warunkach materialnych, pracował m.in. w Banku Polskim, a jednocześnie budował wokół siebie krąg młodych argentyńskich przyjaciół i wielbicieli. Jego utwory, w tym kolejne części „Dziennika”, ukazywały się w paryskim Instytucie Literackim Jerzego Giedroycia. W 1967 roku powieść „Kosmos” przyniosła mu Międzynarodową Nagrodę Wydawców. Ten burzliwy życiorys, pełen podróży, sporów i towarzyskich prowokacji, stanowi bogaty materiał dla komiksowej opowieści.

Komiks przybliża kolejne etapy tej biografii w sposób lekki i pełen humoru, zgodny z duchem samego Gombrowicza, który przekonywał, że umiejętność śmiania się z siebie i cieszenia się sobą pozwala przetrwać nawet najgorsze opały. Rysunki Jacka Woźniaka, znanego ilustratora i rysownika satyrycznego, oddają ironię i przekorę bohatera.

Publikacja może zainteresować zarówno miłośników prozy Gombrowicza, jak i czytelników, którzy dopiero chcą poznać tego pisarza, a także entuzjastów powieści graficznych.