Horyzont

W letnim Świnoujściu przy falochronie gazoportu zostaje odnaleziony częściowo zatopiony jacht. Na pokładzie leżą zwłoki Jacka Hankego, a pozostawiony list wskazuje na samobójstwo. Ostatnie zdania wiadomości zwracają jednak uwagę aspirant Gośki Podrzyckiej: Hanke prosi o załatwienie niedokończonej sprawy i wspomina tajemniczego „Szczurka” oraz „zajrzenie za horyzont”.

Podrzycka nie uznaje śmierci mężczyzny za zamknięty przypadek. Gdy w nietypowych okolicznościach giną kolejni dawni przyjaciele Hankego, śledztwo zaczyna łączyć ich wspólną przeszłość. Policjantka wraz z Pawłem Szenfeldem próbuje odtworzyć wydarzenia z początku lat dziewięćdziesiątych, kiedy w Świnoujściu nadal stacjonowali żołnierze radzieccy.

W centrum dawnej historii znajduje się Larysa, rosyjska dziewczynka należąca do paczki Hankego. Jej imię nosił także jacht, na którym odnaleziono ciało. Zbieżność prowadzi śledczych do pytań o wydarzenia sprzed lat, lojalność dawnych przyjaciół oraz sekret, który mógł przetrwać do współczesności.

Powieść łączy współczesne dochodzenie z przeszłością nadmorskiego miasta w okresie przemian ustrojowych. Kolejne zgony sprawiają, że niejasna prośba z listu pożegnalnego staje się kluczem do sprawy, a przekroczenie tytułowego horyzontu oznacza powrót do wydarzeń, o których uczestnicy woleliby zapomnieć.