Honezeński dziwak

Szesnastoletnia Cadence dorastała w poczuciu krzywdy, w cieniu rodziców, którzy nie dali jej wsparcia. Przyzwyczaiła się do samotności i trzyma ludzi na dystans, bo bliskość jest dla niej czymś trudnym. Kiedy los ponownie wystawia ją na próbę, zostaje wysłana na wakacje do dziadków mieszkających we Francji.

W nadmorskim Honeze poznaje Larry’ego, mądrego i niezwykle wrażliwego młodego człowieka, którego miejscowi uważają za dziwaka. Odrzucony z powodu swojej odmienności, od lat ukrywa się przy urwisku nad brzegiem morza. Pod delikatną powierzchownością kryje głębokie zranienia.

Letnie tygodnie nad morzem stają się dla bohaterki czasem konfrontacji z własną nieufnością, a dla Larry’ego pierwszą od dawna okazją, by wyjść z ukrycia.

Przypadkowe spotkanie łączy dwie kruche historie. W otoczeniu pełnym uprzedzeń oboje znajdują to, czego dotąd im brakowało: zrozumienie i poczucie, że ktoś naprawdę ich widzi. Barbara Staroń opowiada o skutkach zaniedbania emocjonalnego, o wykluczeniu i o powolnym uczeniu się zaufania. Powieść porusza trudne tematy krzywdy dziecka i społecznego odrzucenia.