Historiografia PRL. Zamiast podręcznika

Pierwsza w polskiej literaturze syntetyczna próba przyjrzenia się fenomenowi historiografii Polski Ludowej. W centrum uwagi Rafała Stobieckiego, historyka z Uniwersytetu Łódzkiego, znajdują się dzieje struktur organizacyjnych nauki historycznej, w tym relacje między historykami a władzą, jej założenia teoretyczne i metodologiczne oraz obraz dziejów Polski i historii powszechnej tworzony przez ówczesnych badaczy. Autor stara się sporządzić bilans osiągnięć, błędów i zaniechań powojennego dziejopisarstwa.

Kolejne rozdziały prowadzą od pierwszych powojennych lat przez okres stalinizmu, odwilż 1956 roku i małą stabilizację lat sześćdziesiątych po epokę Gierka, narodziny drugiego obiegu wydawniczego i lata osiemdziesiąte, gdy powstawały dwa odmienne obrazy polskiej przeszłości. Książka łączy narracyjny przegląd z wyborem źródeł opatrzonych komentarzem.

W szerszej perspektywie praca wpisuje się w trwający od kilku dziesięcioleci spór o PRL. Zainteresuje historyków i teoretyków historiografii, badaczy dziejów najnowszych oraz przedstawicieli innych nauk humanistycznych. Może też służyć jako podręcznik na kierunkach humanistycznych i społecznych.