Helmolda Kronika Słowian

„Kronika Słowian” Helmolda z Bozowa to dwunastowieczne dzieło historiograficzne, jedno z najważniejszych źródeł do dziejów Słowian połabskich. Jej autor, duchowny związany z niemiecką misją chrystianizacyjną na Połabiu i Pomorzu Zachodnim, zaczął ją spisywać w 1163 roku. Dzięki temu, że opisywał wydarzenia bliskie mu w czasie i przestrzeni, pozostawił szczegółowy obraz świata Słowian Zachodnich zamieszkujących tereny dzisiejszej Meklemburgii.

Kronika przedstawia losy i upadek plemion takich jak Obodryci, Chyżanie, Wagrowie i Wieleci oraz proces wypierania ich dawnej religii przez chrześcijaństwo. Zawiera wiadomości o wierzeniach, obyczajach, organizacji społecznej i codziennym życiu tych społeczności. Od późnego średniowiecza po czasy nowożytne była podstawowym źródłem wiedzy o ich kulturze i ocaliła od zapomnienia cały rozdział historii Europy Środkowej.

Polski przekład Józefa Matuszewskiego został opracowany i opatrzony obszernym wstępem przez mediewistę, profesora Jerzego Strzelczyka. Komentarz pomaga czytać tekst krytycznie, z uwzględnieniem perspektywy chrześcijańskiego kronikarza. Tom ukazał się w serii „Wierzenia i zwyczaje”.