Góry poza zasięgiem

Marek pisze popularne kryminały, ale jego wydawca stawia mu warunek przed wydaniem kolejnej książki: bohaterka musi wreszcie brzmieć wiarygodnie. W poszukiwaniu pomysłu pisarz zabiera psa Sherlocka i wyjeżdża do zasypanej śniegiem wioski w Górach Izerskich. Zatrzymuje się w ośrodku Przystań Spokoju, licząc na ciszę i czas potrzebny do pracy. Na miejscu poznaje Miśkę, menadżerkę ośrodka i matkę Klary. Kobieta opiekuje się także własnym kundelkiem, a po bolesnym rozstaniu stara się poukładać codzienność na nowo. Między obowiązkami zawodowymi, rozmowami z gośćmi przyjeżdżającymi na zajęcia jogi i wspólnym robieniem witraży z córką nie szuka nowej znajomości. Tym bardziej nie zamierza stać się materiałem do książki cynicznego gościa z Warszawy. Marek zaczyna jednak dostrzegać w niej coś więcej niż inspirację do stworzenia fikcyjnej postaci. Wspólna przestrzeń, spacery z psami i zimowy krajobraz sprawiają, że ich rozmowy stopniowo wychodzą poza pierwsze uprzedzenia. Oboje muszą zdecydować, czy potrafią mówić o sobie bez przyjętych wcześniej ról: on jako pisarz polujący na temat, ona jako osoba chroniąca życie po nieudanym związku. Anna Szczypczyńska osadza tę historię w odciętej od miejskiego pośpiechu izerskiej wiosce, gdzie brak zasięgu sprzyja uważności na innych i może zmienić plany obojga bohaterów.