Głowa do góry, cycki do przodu!

Książka Gabrieli Gargaś, autorki powieści obyczajowych, napisana w formie bezpośredniego zwrotu do czytelniczki. Już początek ustala jej ton: zachęta, by usiąść, odetchnąć i pozwolić sobie na gorszy dzień, na łzy w łazience, na odmowę i na to, by nie być perfekcyjną. Autorka przyznaje prawo do chwili słabości, ale zaznacza, że po upadku trzeba się podnieść i iść dalej.

Tematem jest błądzenie i odnajdywanie się na nowo, także wtedy, gdy życie mimo dobrych planów stawia kolejne przeszkody, a nadziei zaczyna brakować. Gargaś pisze o miłości w dwóch odsłonach: tej, która przynosi czułość, i tej, która potrafi niespodziewanie zranić. Dużo miejsca poświęca kobiecej przyjaźni jako oparciu w trudnych chwilach.

W książce pojawiają się również wątki stawiania granic, nawet gdy przychodzi to z trudem, przeżywania smutku w samotności oraz poczucia bycia niewidzialną mimo wkładanego wysiłku. Refleksje te łączy przekonanie, że podobne doświadczenia są wspólne wielu kobietom i że czytelniczka nie jest z nimi sama.

Całość utrzymana jest w potocznym, miejscami humorystycznym stylu, co zapowiada już sam tytuł. Publikacja jest adresowana przede wszystkim do kobiet szukających lektury o codziennych zmaganiach, relacjach i odzyskiwaniu pewności siebie.