Gdyby książki mogły zabijać

Roxie Mitchell uwielbia romanse Anny Matthews i chętnie wyobraża sobie, że mogłaby przeżyć historię podobną do tych z książek ulubionej pisarki. Gdy wypowiada żartobliwe życzenie dotyczące jej następnej powieści, liczy na znajomy scenariusz: przypadkowe spotkanie, obiecującą znajomość i szczęśliwe zakończenie. Wkrótce poznaje atrakcyjnego nieznajomego, a pierwsza randka wydaje się początkiem takiej właśnie opowieści. Sytuacja zmienia się gwałtownie, kiedy mężczyzna wyciąga nóż i próbuje ją zaatakować.

Roxie orientuje się, że trafiła do świata tworzonego przez Annę Matthews, lecz autorka tym razem pisze kryminał, a nie romantyczną historię. Bohaterka, która dotąd sięgała po powieści o miłości, nie zna reguł nowego gatunku. Nie wie, komu może ufać ani jakie zagrożenie pojawi się za chwilę. Ucieczka przed napastnikiem staje się początkiem próby odnalezienia się w fabule, gdzie pozornie niewinne wydarzenia mogą prowadzić do kolejnego niebezpieczeństwa. Aby przeżyć, Roxie musi rozpoznać, jak działa historia, w której się znalazła.

Pomoc nadchodzi ze strony Granta Hoffmana, wykładowcy literatury angielskiej i miłośnika kryminałów. Jego znajomość powieściowych schematów jest dla Roxie cenna, choć początek ich współpracy daleki jest od spokojnego porozumienia. Razem próbują poruszać się między zagadką, pościgiem i rodzącą się między nimi więzią. Grant zna konwencje, które Roxie są obce, natomiast ona musi podejmować decyzje w sytuacjach, których żadna książkowa teoria nie rozwiąże za nich. Każdy z bohaterów wnosi do tej pary inny sposób patrzenia na fikcję i rzeczywistość.

„Gdyby książki mogły zabijać” łączy wątek romantyczny z zagrożeniem właściwym thrillerowi. Powieść bawi się oczekiwaniami czytelnika: spotkanie, które w romansie zapowiadałoby miłość, tutaj okazuje się początkiem walki o przetrwanie. Roxie i Grant próbują zrozumieć zasady opowieści Anny Matthews, kiedy granica między światem bohaterów a światem książki coraz bardziej się zaciera. W centrum historii pozostaje pytanie, czy można świadomie zmienić bieg fabuły, skoro jej gatunek wyznacza inne role, niż się spodziewali.