Funkcje ubioru i mody w twórczości i...

Karolina Mazur bada, jaką rolę odgrywały strój i moda w społeczeństwie przełomu XIX i XX wieku. Punktem odniesienia jest dla niej dorobek Gabrieli Zapolskiej, pisarki związanej z pozytywizmem i Młodą Polską, a zarazem aktorki i korespondentki modowej piszącej z Paryża. Analiza obejmuje zarówno utwory literackie, jak i publicystykę autorki.

Wyjściowym założeniem książki jest przekonanie, że ubiór od zawsze charakteryzował człowieka i przypisywał go do określonej grupy społecznej. Przez stulecia moda sygnalizowała zamożność, gust i pozycję, a niekiedy także ekstrawagancję lub dążenie do dominacji. Również czytelnicy literatury od dawna oceniali status postaci na podstawie tego, jak jest ubrana.

Bohaterki Zapolskiej zostają omówione przez pryzmat ich upodobań i stosunku do mody. Autorka zestawia mieszczanki, które śledziły zagraniczne nowinki i zazdrościły bogatszym paniom wyjazdów do stolicy mody, z arystokratkami, obojętnymi wobec strojów mimo ogromnych wydatków rodzin na garderobę. Zwraca też uwagę na praktyczne potrzeby kobiet, na przykład kostiumy do pracy w szkole czy do jazdy na rowerze.

Publikacja pokazuje, jak silny wpływ wywierała moda, jakich wyrzeczeń wymagała od kobiet i jakie konsekwencje, również zdrowotne, niosło bezkrytyczne podążanie za nią. Autorka odnotowuje przemiany mody w XIX wieku, w tym rosnącą uwagę poświęcaną zdrowiu i wygodzie kobiet.