Francuski sen

? Dziękuję. ? powiedziała nagle. ? Dziękuję, że się mnie nie wstydzisz.
A ja poczułam, jak ściska się moje serce zatopione w jej spojrzeniu. ?Gdybyś tylko wiedziała, ile razy wstydziłam się samej siebie? ? pomyślałam. I naszło mnie to czucie, kolejny raz, że my ? ludzie, chcemy być po prostu przyjęci i akceptowani ? we wszystkim. Tak naprawdę ta nasza natura ? miłość w czystej postaci jest akceptacją i przyjęciem bez warunków żadnych.
Ponad 3 lata we Francji, życie polki za granicą.