Drapieżcy

Akcja powieści rozgrywa się na brytyjskiej wyspie Wight, w Fortyfoot House – opuszczonym, podupadłym budynku, w którym w epoce wiktoriańskiej mieścił się sierociniec. Ponad sto lat temu wszyscy jego wychowankowie, ponad sześćdziesięcioro dzieci, zmarli w okolicznościach, których nigdy nie wyjaśniono. Miejscowi do dziś uważają dom za dziwne miejsce, unikają rozmów o nim i trzymają się od niego z daleka.

Głównym bohaterem jest David Williams, niedawno rozwiedziony mężczyzna, który samotnie wychowuje siedmioletniego syna Danny’ego. Podejmuje się remontu budynku, który ma zostać przygotowany do sprzedaży, i wraz z chłopcem zamieszkuje w Fortyfoot House. Wkrótce dołącza do nich młoda studentka Liz, z którą David nawiązuje bliższą relację.

Pobyt w starym sierocińcu szybko staje się niepokojący. Na strychu słychać drapanie, w domu pojawiają się upiorne postacie, w pobliżu znajduje się cmentarz dzieci zmarłych w krótkim czasie, w zrujnowanej kaplicy wisi osobliwy obraz, a jedna z fotografii zdaje się zmieniać. Gdy na strychu ginie szczurołap, David chce opuścić dom, lecz uszkodzony samochód zmusza całą trójkę do pozostania.

Z czasem okazuje się, że Fortyfoot House kryje tajemnicę sumeryjskich bram czasu oraz prastarej cywilizacji, która panowała na Ziemi przed pojawieniem się człowieka i pragnie odzyskać swoje miejsce. Historia nawiedzonego domu przeradza się w opowieść o równoległych wymiarach i kosmicznej grozie, w której stawką jest los ludzkości. Powieść nawiązuje do twórczości H.P. Lovecrafta i klasycznego horroru, a jej akcja, inaczej niż w wielu wcześniejszych książkach autora, toczy się poza Stanami Zjednoczonymi.