Dopóty życia, dopóki nadziei: w syberyjskich lasach

Losy jednej z wielu polskich rodzin zesłanych na Syberię w 1940 roku, w trakcie drugiej wojny światowej.? Wydarzenia prawdziwe, zapamiętane przez Apolonię. Wtedy dwudziestoletnią, wrażliwą dziewczynę, dziś staruszkę. Opowiedziała ona Marii Judejko wszystko, czego doświadczyła. Opowiedziała o walce o przetrwanie w syberyjskiej głuszy, zmaganiach z niewyobrażalnymi warunkami: nędzą i głodem, chorobami. O tym, co zgotował im stalinowski terror. Ale przekazała także pozytywny część wspomnień: tęskonotę za ojczyzną i młodzieńcze porywy.

Powieść wspomnieniowa przekazuje to, co może nieco już przybladło w pamięci uczestników wydarzeń, ale czego całkiem wymazać się nie da. To część ważnej dla Polaków historii, której nie możemy się wyzbyć.

Żywa prawda wciąż pul