Dom Euforii

Proza Julii Kierepki, twórczyni internetowej znanej jako Dama Kier, wyrastająca z jej wieloletnich obserwacji zjawisk z pogranicza socjologii i historii internetu. Autorka od dawna przygląda się temu, jak w przestrzeni wirtualnej odbijają się przemoc, patologie i zaburzone relacje między ludźmi, a zebrany materiał stał się punktem wyjścia dla literackiej opowieści.

Inspiracją były anonimowe wyznania publikowane w sieci, zaskakująco do siebie podobne, które bez internetu prawdopodobnie nigdy nie zostałyby wypowiedziane. Anonimowość pozwala ich autorom mówić o trudnych przeżyciach, a czytane razem układają się w spójny obraz zbiorowego bólu. Z tej ukrytej, masowej narracji wyłoniła się nisza estetyczna określana jako traumacore, której główne motywy stanowią fundament książki.

W tekst wpleciono obszerne wątki zaczerpnięte z platform społecznościowych, takich jak Reddit czy Instagram. Splatają się one z fabułą i tworzą tło dla historii głównej bohaterki, w której autorka skupia doświadczenia wielu różnych osób. „Dom Euforii” jest próbą zamknięcia indywidualnych traum, składających się na wspólne rany, w losie jednej postaci.

Narracja prowadzi czytelnika przez wspomnienia i burzliwe myśli bohaterki, pozwalając stopniowo zrozumieć, co ją ukształtowało i jakie mechanizmy obronne uruchamia, by poradzić sobie z przeszłością. Interpretacji wymagają także pojęcia zawarte w tytule: czym w tej opowieści jest dom, a czym euforia.

Książka odpowiada na potrzebę nazwania i zrozumienia trudnych przeżyć, a zarazem jest refleksją nad tym, jak świat wirtualny uwidacznia najbardziej skrywane emocje. Ze względu na tematykę, obejmującą przemoc i doświadczenia traumatyczne, jest przeznaczona dla dojrzałych czytelników i może być obciążająca emocjonalnie.

Utwór sytuuje się między prozą psychologiczną a literackim opracowaniem zjawiska kulturowego. Może zainteresować osoby śledzące internetowe subkultury i estetyki, a także czytelników poszukujących współczesnej literatury podejmującej temat zdrowia psychicznego, pamięci i sposobów radzenia sobie z krzywdą. Autorka omawia kulisy powstania książki także w swoich materiałach publikowanych w sieci.