Demonomachia

„Demonomachia” Marka Krajewskiego to powieść łącząca kryminał z grozą i wątkami nadprzyrodzonymi, osadzona w Galicji na przełomie XIX i XX wieku. Akcja rozgrywa się w Krakowie, a jej tłem są zarówno żydowskie Podgórze, jak i bohemiczne środowisko artystów Młodej Polski.

Bohaterem jest gimnazjalista Stefan Zborski, który nie potrafi pogodzić się z nagłą śmiercią ojca i pytaniami, których nie zdążył mu zadać. Choć nie wierzy w świat duchów, pod wpływem impulsu organizuje seans spirytystyczny. Nieświadomy mocy, jaką podczas seansu zyskał, rzuca klątwę na żydowskiego chłopca Szlomka, który od tej chwili w najmniej spodziewanych momentach wije się jak wąż i wydaje przeraźliwe kocie wrzaski.

Tak zaczyna się śledztwo w sprawie demonicznej. Zborski, niedoszły egzorcysta, porusza się na granicy dwóch światów i próbuje rozstrzygnąć, czy dybuki naprawdę istnieją. Powieść zestawia rozum z wiarą, niewinne uczucie z wyuzdaniem, a pobożność modlitw z obyczajowością artystycznej cyganerii.

Krajewski, znany z cykli kryminałów retro o Eberhardzie Mocku i Edwardzie Popielskim, tym razem przenosi czytelnika do dawnego Krakowa i łączy klasyczną intrygę śledczą z atmosferą opowieści niesamowitej.