Człowiek w teatrze życia codziennego

Erving Goffman opisuje codzienne życie społeczne za pomocą metafory przedstawienia teatralnego. W bezpośrednich kontaktach ludzie występują jednocześnie jako aktorzy i publiczność: dobierają zachowanie do sytuacji, kontrolują przekazywane informacje i próbują wpływać na to, jak zostaną odebrani. Autor nazywa publicznie prezentowany zestaw środków „fasadą” i pokazuje, że tworzą ją między innymi wygląd, sposób mówienia, otoczenie oraz przyjmowana rola. Analiza rozróżnia scenę, na której odbywa się występ, od kulis pozwalających przygotować się do niego, odpocząć od roli lub ujawnić zachowania niewidoczne dla odbiorców. Goffman omawia także pracę zespołową osób podtrzymujących wspólną definicję sytuacji, sposoby reagowania na zakłócenia oraz techniki służące ochronie wizerunku uczestników spotkania. Materiałem są obserwacje i przykłady pochodzące z rozmaitych środowisk, a także poradniki, ogłoszenia, wspomnienia i opisy obyczajów. Autor nie przedstawia interakcji wyłącznie jako świadomego oszustwa. Pokazuje je jako podstawowy mechanizm porządku społecznego, dzięki któremu uczestnicy mogą przewidywać wzajemne reakcje i współdziałać. Książka należy do klasycznych prac mikrosocjologii i teorii interakcjonizmu symbolicznego. Koncentruje się na autoprezentacji, społecznej tożsamości oraz regułach kierujących spotkaniami twarzą w twarz, łącząc analizę pojęciową z przykładami zaczerpniętymi z codzienności.