Czarodziejska góra

Powieść Tomasza Manna, opublikowana w 1924 roku i zaliczana do najważniejszych dzieł literatury XX wieku. Młody inżynier z Hamburga, Hans Castorp, przyjeżdża do sanatorium dla chorych na gruźlicę w szwajcarskim Davos, by na trzy tygodnie odwiedzić kuzyna. Zostaje tam na siedem lat. Odcięty od „nizin”, ulega szczególnemu rytmowi życia kuracjuszy, w którym czas płynie inaczej, a choroba i śmierć stają się codziennością.

W międzynarodowym towarzystwie pensjonariuszy Castorp przechodzi swoistą edukację duchową. O jego duszę spierają się dwaj mentorzy: włoski literat Settembrini, humanista i liberał, rzecznik rozumu i postępu, oraz Naphta, wychowanek jezuitów, zwolennik dyktatury i terroru. Ich dysputy składają się na panoramę idei, które ukształtowały Europę przed pierwszą wojną światową. Ważną rolę odgrywają też fascynacja bohatera Kławdią Chauchat oraz pojawienie się charyzmatycznego Mynheera Peeperkorna.

Obok sporów światopoglądowych powieść przynosi rozbudowaną fabułę, ironiczny portret mieszczańskiego społeczeństwa oraz rozważania o czasie, chorobie, miłości i śmierci. Zamyka ją wybuch wojny, który wyrywa bohatera z górskiego odosobnienia.