Czarny Książę

Czarny Książę to powieść Anny Sewell, w której narratorem jest koń. Bohater sam opowiada o swoim życiu: od dzieciństwa spędzonego jako źrebię u boku matki na angielskiej farmie, przez staranne ułożenie i pierwsze lata pracy, aż po kolejne zmiany właścicieli i miejsc, w których przychodzi mu służyć ludziom.

W majątku dobrego i troskliwego pana koń trafia pod opiekę doświadczonego stajennego i poznaje inne zwierzęta, między innymi narowistą klacz Ginger oraz kucyka Merrylegsa. Gdy właściciel musi wyjechać z kraju, Czarny Książę i Ginger zostają sprzedani do arystokratycznej posiadłości, gdzie dla wyglądu zaprzęgu stosuje się bolesne wodze podgardlane. Później bohater pracuje w stajni wynajmującej konie, przechodzi przez ręce nieuważnych i okrutnych nabywców, a w końcu ciągnie dorożkę w Londynie. Tam trafia do życzliwego dorożkarza, który traktuje swoje konie uczciwie i nie zmusza ich do pracy w niedziele.

Każdy rozdział przedstawia inne zdarzenie z życia konia i pokazuje, jak sposób traktowania zwierząt przez ludzi wpływa na ich zdrowie i los. Autorka napisała tę historię, aby sprzeciwić się okrutnym praktykom wobec koni, takim jak wodze podgardlane czy klapki na oczy, i upomnieć się o życzliwość, zrozumienie oraz odpowiedzialność wobec zwierząt. Powieść stała się jednym z pierwszych utworów literatury zaangażowanej w ochronę zwierząt i przyczyniła się do zmian w ich traktowaniu. W Polsce ukazała się po raz pierwszy w 1928 roku pod tytułem Mój Kary. Pamiętnik konia.