Co przyniesie jutro

„Co przyniesie jutro” to powieść Mélissy Da Costy, jednej z najchętniej czytanych współczesnych pisarek francuskich, znanej w Polsce z książki „Cały ten błękit”. Autorka opowiada w niej o żałobie i powolnym powrocie do życia.

Pierwszego dnia lata Amande traci ukochanego Benjamina, a wraz z nim przyszłość, którą razem zaplanowali. Pakuje swoje rzeczy do jednej walizki i wyjeżdża do małego domu na wsi, takiego, o jakim oboje marzyli. Zamyka okiennice i odcina się od świata, żeby w samotności przeżyć smutek. Dni mijają w ciszy, podobne jeden do drugiego, a bohaterka nie zauważa nawet, że lato przeszło w jesień.

Podczas porządków znajduje stare kalendarze poprzedniej właścicielki domu, pełne odręcznych notatek o codziennych zajęciach i pracach w ogrodzie. Te drobne ślady cudzego życia budzą jej ciekawość i każą pomyśleć o tym, co może przynieść następny dzień. Amande zaczyna zapisywać własne słowa, krótkie hasła będące próbami powrotu do siebie: wpuść, dziel się, świętuj, pozwól odejść.

Wraz ze zmianą pór roku bohaterka krok po kroku wychodzi z odosobnienia. Musi zdecydować, czy otworzy się na ludzi, którzy na nią czekają, i kiedy będzie gotowa pożegnać to, co nie wróci. Rytm natury i prace w ogrodzie stają się dla niej oparciem i miarą upływającego czasu.

Akcja toczy się niespiesznie, a jej osią są drobne zmiany: pierwsza rozmowa z sąsiadami, otwarte okno, posadzone rośliny. Autorka pokazuje, że wychodzenie z żałoby nie jest prostym postępem, lecz ciągiem kroków naprzód i powrotów.

Da Costa pisze o stracie spokojnie i z empatią, bez pośpiechu śledząc kolejne etapy żałoby. Powieść jest adresowana do czytelników prozy obyczajowej o tematyce psychologicznej. Z francuskiego przełożyła ją Adriana Celińska.