Cicho, cichutko

Powieść Ignacego Karpowicza to przewrotna saga rodzinna, w której losy dwóch osób splatają się na przestrzeni kilku dekad, a dawne krzywdy między rodzinami sięgają lat pięćdziesiątych.

Michał, nazywany Misiem, ma zaledwie dwa lata, gdy w wigilijną noc giną jego rodzice i młodsza siostra; on sam uchodzi z życiem. Wychowuje go ciotka, która go adoptuje, a całe jego dzieciństwo upływa w ciszy i w cieniu tamtej tragedii. Jako dorosły mężczyzna szuka wytchnienia w swobodnym, wielkomiejskim życiu, w którym często towarzyszy mu najbliższy przyjaciel, nazywany Pisarczykiem.

Druga historia dotyczy Anny. Jej rodzice to przesiedleńcy znad Dniepru, którzy w czasie wojny przetrwali celowe zatopienie rodzinnej wsi. Polscy sąsiedzi nazywają ich topionymi i uważają, że dziewczyna z takiej rodziny nie powinna wychodzić za kogoś miejscowego. Anna postanawia więc uciec razem z ukochanym Piotrem.

Pisarczyk podejmuje się rekonstrukcji tych losów. Z fragmentów wspomnień, zasłyszanych relacji i tropów próbuje ustalić, co połączyło, a co poplątało życie Misia i Anny, jak doszło do wigilijnej zbrodni i czy była ona dziełem przypadku, czy przeznaczenia. Autor luźno nawiązuje w fikcji do prawdziwych wydarzeń, zestawia przeszłość z teraźniejszością, tragizm z komizmem i zmienia punkty widzenia oraz sposoby narracji, pytając o naturę zła i cierpienia w zwyczajnej rodzinie.