Brak nazajutrz

Opowiadanie Dominique'a Vivanta, barona Denona (1747-1825) to kwintesencja zarówno osiemnastowiecznej obyczajowości światowej, jak i ówczesnej literatury libertyńskiej. Odnaleźć w nim można niemal wszystkie elementy, które składały na skonwencjonalizowaną i wyrafinowaną sztukę uwodzenia. Dzięki temu, że w "Braku nazajutrz" ukazany został proces libertyńskiej inicjacji, współczesny czytelnik poznaje ową sztukę w tym samym czasie, co jego osiemnastowieczny bohater.

Niniejsze wydanie opatrzone zostało esejem Gabrieli Juranek "?Brak nazajutrz? między realizmem światowych obyczajów a utopią libertynizmu" oraz szkicem historycznym na temat życia Vivanta Denona autorstwa Anatole'a France'a.

"Kochałem szalenie hrabinę de ***. Miałem dwadzieścia lat i byłem naiwny. Zdradziła mnie, wpadłem w gniew, zostawiła mnie. Byłem naiwny, wpadłem w rozpacz. Miałem dwadzieścia lat, ona mi wybaczyła. I jako że miałem dwadzieścia lat, jako że byłem naiwny, ciągle zdradzony, ale już nie opuszczony, uważałem się za najszczęśliwszego kochanka, a więc i za najszczęśliwszego z ludzi."