Bóg rzeczywisty

Książka Roba Slane’a jest polemiką z „Bogiem urojonym” Richarda Dawkinsa, jedną z najgłośniejszych publikacji tak zwanego Nowego Ateizmu, która przez długi czas utrzymywała się na listach bestsellerów. Autor uważa, że Dawkins przedstawił w niej chrześcijaństwo w sposób fałszywy – jako zbiór irracjonalnych przekonań przesiąkniętych złem – i stara się wykazać, że argumenty brytyjskiego biologa są nielogiczne, a w dużej części oparte na nieprawdziwych założeniach.

Slane określa cel swojej pracy jako dwojaki. Z jednej strony chce zachęcić chrześcijan, by w czasach, gdy ich wiara bywa lekceważona i wyśmiewana, potrafili bronić swoich przekonań wobec coraz bardziej sceptycznego otoczenia. Z drugiej strony zwraca się do ateistów i agnostyków, zwłaszcza tych, których przekonała lektura Dawkinsa, zachęcając ich do zastanowienia się, czy założenia ich własnego światopoglądu są rzeczywiście tak logiczne, jak im się wydaje. Autor podkreśla, że sam wychował się w ateistycznej rodzinie i przez lata był ateistą.

Książka odpowiada na siedem głównych wątków „Boga urojonego”, ze szczególnym uwzględnieniem rozdziału, w którym Dawkins przekonuje, że Boga prawie na pewno nie ma. Slane odnosi się między innymi do argumentu zawartego w pytaniu, kto stworzył Boga, przekonując, że wieczny Stwórca jest rozsądniejszym wyjaśnieniem istnienia czasu, przestrzeni i materii. Polemizuje także z poglądami Dawkinsa na dobór naturalny – pyta na przykład, dlaczego bakterie wciąż istnieją, skoro dobór miałby być tak potężną siłą – oraz z jego teoriami dotyczącymi źródeł moralności.

Poszczególne rozdziały powstały pierwotnie jako artykuły w kościelnym biuletynie ewangelizacyjnym, a następnie zostały zebrane w jedną publikację. Najważniejsze tezy każdego fragmentu wyróżniono w osobnych ramkach z podsumowaniem.