Bóg i Jego menażeria. Summa zooteologiczna

Fabrice Hadjadj proponuje teologiczno-filozoficzną refleksję nad zwierzętami pojawiającymi się na kartach Pisma Świętego. Książka nie jest atlasem zoologicznym, lecz przewodnikiem po biblijnym bestiariuszu, który prowadzi od ogrodu Eden aż po Apokalipsę i pyta, co historie zwierząt mówią o zamyśle Boga oraz o relacji między Stwórcą a człowiekiem.

Autor przywołuje dobrze znane epizody: barana złożonego w ofierze w miejsce Izaaka, oślicę, która przemówiła do Balaama, kruki karmiące proroka Eliasza oraz psa towarzyszącego Tobiaszowi. Pokazuje, że zwierzęta nie są jedynie tłem ludzkich dziejów, ale pełnoprawnymi uczestnikami historii zbawienia, towarzyszami człowieka i znakami, przez które Bóg przypomina o swojej nieustannej obecności, hojności i inwencji.

Osobny wątek dotyczy odpowiedzialności człowieka za stworzenie: troska o zwierzęta została mu powierzona jako zadanie. Hadjadj zwraca też uwagę, że postawa zwierząt, na przykład śpiew słowika czy milczenie karpia, może przypominać człowiekowi o jego własnym powołaniu do uwielbienia i kontemplacji Boga.