Blizna

Jónas Ebeneser zbliża się do pięćdziesiątki. Po rozwodzie ma wrażenie, że stracił miejsce w świecie, choć przez lata potrafił naprawiać domowe usterki innych ludzi. Zamiast szukać kolejnego zadania, planuje własną śmierć. Pakuje do walizki wiertarkę i wyjeżdża do hotelu Silence w kraju, który niedawno przeżył wojnę.

Na miejscu spotyka ludzi żyjących wśród śladów zniszczenia i próbujących na nowo urządzić codzienność. Ich potrzeby sprawiają, że umiejętność naprawiania rzeczy nabiera dla Jónasa innego znaczenia. Powieść zestawia jego osobisty kryzys z doświadczeniem społeczności, która musi odbudowywać otoczenie i relacje. Bohater stopniowo dostrzega, że kontakt z innymi może otworzyć drogę poza własne poczucie bezsensu.

Auður Ava Ólafsdóttir opowiada o samotności, cierpieniu i możliwości zmiany bez łatwych recept. Poważny temat łączy z humorem i uważnością na drobne gesty. „Blizna” pyta, co pozostaje człowiekowi, kiedy jego dotychczasowa rola przestaje wystarczać, oraz czy pomaganie innym może stać się początkiem nowego sposobu życia.