Baśka. Nawłociowe wzgórze. Tom 2

Drugi tom sagi „Nawłociowe wzgórze” rozpoczyna się w 1953 roku. W Polsce Ludowej dobiega końca okres stalinizmu i pojawiają się pierwsze oznaki odwilży. W życiu Stefanii zapanował wreszcie spokój: z Wszeborem i trójką dzieci tworzą z pozoru szczęśliwą rodzinę. Wydaje się, że wszyscy zapomnieli o zabójstwie Leopolda Kociuby, funkcjonariusza Urzędu Bezpieczeństwa, znanego też jako Joachim Szmulson. Po ośmiu latach bezpieka aresztuje jednak matkę Stefanii pod zarzutem zamordowania zięcia.

Dziesięć lat później na pierwszy plan wysuwa się osiemnastoletnia Basia, córka Stefanii i początkująca nauczycielka. Przypadkiem poznaje rodzinną tajemnicę i wzburzona wyjeżdża do Baranowa, wsi, z której pochodzi babcia Marianna. Przed wyjazdem słyszy od starej zielarki Waltraud, że nad rodziną znowu zawisła klątwa.

W drewnianym domu babci dziewczyna znajduje pokaźną sumę w obcej walucie. Ktoś kradnie dolary, a Basi zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Z opresji ratuje ją młody nauczyciel Antoni Mróz. Wkrótce w chacie pojawiają się niespodziewani goście, którzy wnoszą w życie rodziny zarówno radość, jak i niepokój.

Do Stefanii wracają wspomnienia, które chciała pogrzebać. Sprawa śmierci Kociuby wciąż nie została wyjaśniona, domysły się mnożą, a zmowa milczenia trwa. Bohaterowie muszą zmierzyć się z pytaniem, czy ktoś z najbliższych może być jednocześnie wrogiem.

Małgorzata Manelska łączy sagę rodzinną z wątkiem kryminalnym i obrazem powojennej prowincji. W tle pojawiają się realia PRL, ludowe wierzenia i zielarska tradycja, a obok tajemnicy rozwija się historia pierwszej miłości. Tom kontynuuje wydarzenia z części pierwszej, dlatego warto czytać cykl po kolei.