Bardini

Aleksander Bardini należał do tych ludzi teatru, których wpływ wykraczał poza pojedyncze przedstawienia. Był reżyserem teatralnym i operowym, aktorem, pedagogiem oraz osobowością telewizyjną. Grzegorz Kozak opowiada o jego życiu w pierwszej pełnej biografii, łącząc losy prywatne z historią polskiej sceny drugiej połowy XX wieku. Pokazuje artystę znanego szerokiej publiczności, a zarazem nauczyciela zapamiętanego przez kolejne pokolenia współpracowników i wychowanków.

Bardini urodził się w Łodzi. Podczas wojny ukrywał się we Lwowie i utracił najbliższych. Po wojnie założył rodzinę, wyemigrował, lecz po pewnym czasie wrócił do Polski. Te doświadczenia stanowią ważne tło jego dalszych decyzji i pracy. Książka pozwala prześledzić drogę człowieka, który początkowo chciał związać przyszłość z muzyką, a swoje najważniejsze miejsce znalazł w teatrze.

Autor przygląda się różnym obszarom działalności Bardiniego. Opisuje jego reżyserię, role filmowe i telewizyjne oraz pracę pedagogiczną. Surowe wymagania stawiane uczniom zestawia z trwałym szacunkiem, jaki zachowali dla niego niektórzy wychowankowie. Przypomina również programy telewizyjne, dzięki którym Bardini stał się rozpoznawalny także poza środowiskiem teatralnym. Z takiego ujęcia wyłania się portret artysty o wielu zawodowych tożsamościach, których nie da się oddzielić od jego osobowości.

Biografia nie sprowadza się do listy premier i ról. Pytanie o to, kim był Bardini, prowadzi przez wojenne doświadczenie, powojenne wybory, relacje z innymi ludźmi i sposób rozumienia pracy artystycznej. Książka zainteresuje czytelników historii teatru, ale także osoby, które chcą poznać los człowieka kształtowanego przez dramatyczne wydarzenia swojej epoki. Wydanie zawiera liczne fotografie, pozwalające zobaczyć zarówno publiczny, jak i mniej znany wymiar tej biografii.