Anathema

Tylko wygnani wiedzą, co czai się za lasem…

Mówi się szeptem o tym, co skrywa Dzwon Wiedźmy – las, do którego grzesznicy idą, by umrzeć. Mieszkańcy miasteczka nazywają go Żarłocznym Lasem, bo to, co raz zostanie zabrane, nigdy nie wraca. Zbliżyć się do niego odważyliby się tylko ci, którzy postradali zmysły – albo wygnani.

Maevyth Bronwick wie, że nie wolno zapuszczać się w mgliste labirynty drzew, jednak tragiczny obrót wydarzeń zmusza ją do przekroczenia bramy z kości, której nie przeszedł jeszcze żaden śmiertelnik. Za tą granicą leży mroczny, fantastyczny świat – równie niebezpieczny, co uwodzicielski.

Tam mieszka on: przeklęty pan Eidolonu, Zevander Rydainn, najzimniejszy i najbardziej wyrachowany zabójca w całej Aethyrii. To właśnie jemu powierzono ukrycie Maevyth przed bractwem magów, które w imię pradawnego proroctwa pragnie ją zgładzić. Zevander prędzej rzuciłby swoją zadziorną podopieczną watasze krwiożerczych ogniodraków, niż próbował ją chronić – gdyby tylko mógł. Krew Maevyth jest bowiem kluczem do złamania dręczącej go klątwy i unicestwienia zła uśpionego w Dzwonie Wiedźmy. Los ma jednak wobec tej kuszącej śmiertelniczki inne plany, a rosnąca obsesja lorda Rydainna grozi zniszczeniem wszystkiego – łącznie z nim samym.