1926. Narodziny miasta

Gdynia, rok 1926. Na miejscu dawnej kaszubskiej wsi powstaje port, z którym odrodzona Polska wiąże wielkie nadzieje. Praca przy budowie przyciąga ludzi z różnych stron: jedni szukają zarobku i nowego życia, inni wolą zostawić za sobą przeszłość. Wśród huku narzędzi i ruchu nadbrzeża rodzi się miasto pełne energii, lecz także napięć, których nie widać w opowieściach o jego przyszłej wielkości.

Krystian Corbusier pojawia się w porcie bez jasnej historii i bez pytań, na które chciałby odpowiadać. Józwa Drywa, stary Kaszuba, zna miejscowe sprawy i uważnie przygląda się zmianom. Rodzina Miłoszów próbuje utrzymać rybacki sposób życia w miejscu, które przeobraża się z dnia na dzień. Agnieszka pragnie przyszłości wykraczającej poza oczekiwania otoczenia, a dziennikarz Ignacy Lomeyko przyjeżdża z Warszawy, by opisać mieszkańców regionu. Każde z nich inaczej widzi szansę, jaką obiecuje nowe miasto.

Gdy w porcie zostają odnalezione zwłoki, opowieść o narodzinach Gdyni nabiera mrocznego wymiaru. Ignacy zaczyna dostrzegać, że za obrazem miejsca otwartego na przybyszów skrywają się sprawy, o których nie wszyscy chcą mówić. Bohaterowie muszą mierzyć się zarówno z zagadką, jak i z własnymi sekretami oraz rosnącym niepokojem w społeczności.

Daria Kaszubowska łączy historię rozwijającego się portu z losem ludzi stojących na styku starego i nowego świata. Kaszubskie tradycje, ambicje przyjezdnych i rytm budowy tworzą tło powieści, w której obietnica początku idzie w parze z możliwością zniknięcia bez śladu.